Haar lichaam flitst voorbij. In de wandelgangen.

Ze is jong en gracieus. Ze huppelt.

Ze fluistert me toe, heel onverwacht: “Ik ga weg”.

Ik ben in shock, voel niets.

Ze leg me alles kort uit.

Ik begrijp haar redenering.

Ik voel niets.

Ik zie enkel mijn mogelijk voordeel.

Beschamend.

Een dag later realiseer ik me dat ik te maken heb met een heel sterke vrouw.

Een vrouw die voor zichzelf kiest.

Een vrouw die gaat voor haar passies.

Een vrouw die gaat voor haar talenten.

Ik voel dat haar beslissing de juiste is.

Voor haar.

Voor haar gezin.

Voor haar passies.

Voor haar talenten.

Proficiat!

Sterke vrouw, ik bewonder je!

Karina

Pin It on Pinterest

Share This