Het is een vrijdag in  januari 2009, bar koud, mijn dochter is bij me in ons boerderijtje in de Boerestraat  12 in Hansbeke, waar ik sinds een tiental maanden alleen woon. Ik woonde er met mijn ex-man sinds 2003 en na onze echtscheiding alleen. Het is donker en koud, ik denk zelfs sneeuwnat of regen. Ik hoor onze Jim, Golden Retriever, blaffen aan de poort aan de zijstraat, toen nog Boerestraat. Nu heeft die blijkbaar een andere naam gekregen. Ik hoor hoe de hond het blaffen aanhoudt naar de grote tak van de Boerestraat en verder door naar de voorkant van het boerderijtje waar ik woon. Aan deze voorkant is ook een klein poortje, daar blijft onze Jim heel hard blaffen. Ik trek de gordijnen open en zie een man aan dat poortje staan, met een lijkbleek wit gezicht, met een zwarte of blauwe lange overjas/regenjas, met een Franse muts/barret? hij kijkt naar onze hond en onze hond, den Jim, de Golden Retriever jankt en gaat liggen. Ik denk bij mezelf: dit kan niet dat iemand overmacht neemt over mijn ‘nieuwe’ hond, die ik enkel maanden voordien was gaan halen in het Waasland, ergens, toen hij anderhalf jaar oud was. Ik loop naar buiten, ik roep en tier “Godverdomme, ga ergens anders uw eigen hond bevelen, weg, WEG, WEG! “Tegen dat ik aan de voorkant ben gekomen, zie ik niemand meer en neem de hond mee binnen.Ik stap in mijn auto, samen met mijn dochter en wij rijden de omliggende straten af. Niemand te bespeuren. Terug op ons erf gekomen, word ik bang. Onze poorten stonden allemaal nog open. Waar was die man? Pas de volgende zaterdagavond durfde ik terug buiten komen en naar de stallen gaan. Mijn buurman, Dirk, met wie ik telefonisch contact had gehad, vroeg me om binnen te blijven. Hij had gelijk. Blijkbaar had deze man een boerevrouw vermood in Vrasene een week eerder. En het kinderdagverblijf in Dendermonde een beetje later. Ik heb dit verteld aan de politie toen.

Pin It on Pinterest

Share This