Vorige nacht (20 september 2021) was het zover: full moon in pisces.  De maan van de intuïtieve en spirituele kracht, die maan die jou toont (als je er oog voor hebt) hoe je jouw innerlijke weten kan versterken en hoe je erop kan leren vertrouwen.

Misschien heb je het wel gevoeld, kreeg je gisteravond of vanmorgen de drang om iets te doen wat je niet vanzelf (meer) doet, wat je allang vergeten bent of niet meer doet… Zoals ik vanmorgen ben gaan schrijven. Deze intuïtieve drang brengt ons terug naar onze kernmissie, onze diepere droom. Deze droom is iets heel anders dan een groot doel in ons leven. Laat het me even uitleggen.

Laat je dromen vrij, jaag je dromen na, maak je idealen waar. Je hoort het overal. Bedoeld om te inspireren, maar het kan je ook ontmoedigen, omdat het zo erg moet. Het kan ook anders.

Als je iets wilt, schrijft Paolo Coelho in zijn beroemde boek “De Alchemist”, dan spant het hele universum samen om je te helpen het te bereiken. Van dit boek werden wereldwijd meer dan 35 miljoen exemplaren verkocht en sindsdien weet iedereen dat je je droom moet najagen of ‘je legende moet leven’ zoals Coelho het uitdrukt.

Je droom najagen. Je passie volgen. Je idealen waarmaken. Het is het grote gebod van deze tijd. En het universum kan dan wel klaarstaan om je te helpen, maar hoe weet je eigenlijk wat jouw droom is? Welke van de vele wensen en verlangens die je weleens koestert, is je ideaal? En hoe doe je dat dan, je dromen in werkelijkheid omzetten? Kun je op je gemak wachten tot het universum het voor je opknapt of moet je er dag en nacht keihard aan werken?

Misschien laten je idealen zich beter realiseren met een tegendraadse houding. Droom vaag. Wees niet alleen positief. Bekijk de werkelijkheid kritisch.  Begin bij jezelf. Durf te aarzelen. Neem de tijd. Wees geen perfectionist. Geniet van het hier en nu.

 

Verwar dromen niet met doelen. Veel mensen verwarren een droom of ideaal met een doel of met een ambitie. Er is echter een groot verschil tussen dromen en ideale aan de ene kant en doelen en ambities aan de andere kant.

Ten eerste: een doel is iets heel precies, net zoals een doel op een voetbalveld. Tussen de twee palen moet de bal terechtkomen en niet een beetje verderop. Je wordt dan ook meestal aangemoedigd om jezelf tot in detail voor te stellen wat je wilt bereiken.

Hoe sterker je hierin gelooft, is het idee, hoe beter het werkt. Een doel is tamelijk vastomlijnd en er zit doorgaans ook een tijdspad bij. Binnen twee jaar wil ik dit of binnen vijf jaar moet de omzet… zijn. Maar een droom werkt niet zo.

Stel je voor dat Martin Luther King niet had gezegd: “I have a dream”, maar “Ik heb een doel…”.

Dan had dat heel anders geklonken én veel minder inspirerend. Want een doel ontstaat vanuit je eigen ego. Maar een droom komt uit de hemel vallen, als je waakbewustzijn even op een zacht pitje staat. Een droom is dan ook altijd tamelijk vaag. Nachtelijke dromen zijn wazig en vluchtig, vloeiend en grillig, en zo is een droom die je koestert over je eigen toekomst of de toekomst van de wereld ook wazig en veranderlijk. Je weet ongeveer waar je wilt uitkomen, maar niet precies. Dat is wel zo sympathiek en wel zo verstandig.

‘Dromen moeten niet te vastomlijnd zijn’, zegt ook Erik Borgman, hoogleraar systematische theologie aan de Universiteit van Tilburg, die zich heeft verdiept in het fenomeen idealisme. ‘Het winnen van de gouden medaille is wel een doel, maar geen droom. Maar ‘iets bereiken met je sportieve talenten’, dat is in mijn visie wel een droom’.

Bekijk de werkelijkheid kritisch. Idealisme is alleen mogelijk als je de werkelijkheid kunt zien zoals hij is. Wanneer je dus zonder roze bril op naar je eigen leven en de wereld om je heen kunt kijken – kritisch, met scherpe blik. Dat leidt tot een open oog vol mogelijkheden. En tot een visie om met die mogelijkheden ook daadwerkelijk iets te doen. Intuïtief weten we … de weg bewandelen is belangrijker dan het doel op zich.

Het begint bij jezelf. Ik zette jaren geleden mijn dromen op papier. Het mag pas een ideaal heten als andere mensen er beter van worden, niet alleen jijzelf. ‘Je droom of visioen kan niet een hoogstpersoonlijke uiting zijn van een hoogstpersoonlijke wens’, zegt Erik Borgman. ‘Het gaat erom dat je de droom van de wereld verwoordt, het toekomstvisioen dat verborgen, maar reëel bij mensen leeft. Dan kan groot of klein zijn, maar het moet wel iets collectiefs hebben, iets omvattend.”

Met alle respect vraag ik me wel af of er een scherpe grens te trekken is tussen wat goed is voor jezelf en wat goed is voor de wereld. ‘Verbeter de wereld, begin bij jezelf’ is niet voor niets een gevleugeld gezegde. Als je bij anderen begint, bestaat de kans dat je vooral je eigen innerlijke behoeften en tekorten op deze wereld om je heen projecteert. Je slooft je bij voorbeeld uit om voor ‘sukkelaars’ te zorgen, maar daar hangt een verborgen prijskaartje aan. Je verwacht iets terug: erkenning en dankbaarheid. Dat legt een lading op alles wat je doet, waar andere mensen niet blij van worden.

Begin met goed voor jezelf te zorgen, dan is je bekommernis om anderen ‘gratis’. Je hoeft iets terug, want je bent oké. En het mooie is: zelfs in zogenaamd egoïstische of privé-idealen zit vaak iets wat ook goed is voor anderen.

Let dus op dat je niet iets voor elkaar gaat boksen, ten koste van de omgeving, nl. dat we anderen veranderen en niet onszelf. Deze gedachte komt ook bij mij als trainer-coach echt binnen. Het is al gedurende de hele zomerperiode 2021 dat ik stappen terug heb genomen, om terug te keren naar mijn kernmissie. Stilaan krijg ik er meer en meer een zicht op.

Ik durf te aarzelen en te twijfelen en ga niet zomaar doordrukken omdat ik dat ooit als ideaal heb neergeschreven.

Neem de tijd. Een droom verwezenlijken kost tijd, meestal veel meer tijd dan je graag zou willen. De geest waarmee we een ideaal kunnen bedenken, is vliegensvlug, maar de aardse materie waarin dat ideaal werkelijkheid moet worden, is zo traag als een slak.

Kijk niet alleen naar alles wat niet lukt, let goed op alles wat al wel gelukt is. Als iets niet lukt, kan je denken ‘wacht maar even, straks komt er wel een volgende gelegenheid’ of je kan denken ‘misschien heb ik er genoeg pogingen in ondernomen en laat ik het los’.

Leef in het nu. Wat je ideaal ook is – besef dat alleen het wazige beeld dat je ervan had, volmaakt kan zijn. De werkelijkheid is nooit volmaakt. Voel je niet mislukt als iets nog niet helemaal in orde is. Er blijft altijd iets te wensen of te verbeteren over. Een ideaal hebben betekent namelijk at je de werkelijkheid zoals hij is, niet accepteert. Je voelt je misschien schuldig, omdat je er nog niets aan hebt kunnen doen. Maar van gespannen, ongelukkige mensen met een schuldgevoel is deze wereld nooit beter geworden. Laat al je idealen los en leef in het hier en nu, zeggen vele spirituele leraren. Dat wil niet zeggen dat je niet werkt aan een betere wereld: het betekent alleen dat je dat op een ontspannen manier doet. Je doet het omdat je fijn vindt wat je doet en je weet dat jijzelf en anderen er beter van worden. Niet iedereen natuurlijk. Zo kan ik in een opleiding of workshop het ook niet voor iedereen goed doen, helemaal niet. Maar met kleine stapjes probeer ik aan een betere wereld te werken, waar iedereen constructief met elkaar communiceert. Op dit ogenblik reageer ik op twitter op de opmerkingen van een papa over de onprofessionele communicatie van de stagebegeleider van zijn dochter. Terecht. Met kleine stapjes. Dankbaar.

 

Pin It on Pinterest

Share This