Karel vertelde me: “Karina, jij hebt een ongelooflijk grote veerkracht.” Ja, daar was ik (toen) best fier op. Veerkracht komt voor anderen over als ‘een harde tante’ of ‘ons Karina kan daar tegen, dat is een sterke’.

Door veerkracht op te bouwen vergroot je je overlevingskans.

Veerkracht ontwikkel je echter niet vanzelf. In mijn leven is het gegroeid doordat mijn ‘rekker’ werd uitgerekt en het de enige manier was om te overleven. Zo dacht ik toen, ik zou het meteen in die omstandigheden opnieuw doen, nl.:

  • Niet in de miserie blijven zitten van een miskraam
  • Niet blijven huilen na het overlijden van je kind
  • Durven voor jezelf kiezen in plaats van in een relatie te blijven
  • Alleen verder gaan na de terminale ziekte van je partner
  • Durven toegeven dat je in een faillissement terecht kwam door een vriend

Elke keer werd er aan de ‘rekker’ getrokken, soms zelfs meerdere keren op korte tijd. Had ik me dit leven zo voorgesteld? Helemaal niet. Ik droomde van een gelukkig huwelijk met 2 of 3 kinderen en om samen met mijn man een succesvolle zaak uit te bouwen. Onze studies vulden elkaar perfect aan om dit te doen en dat waren we ook van plan. Alleen ging tijdens onze huwelijksreis die droom al aan diggelen toen mijn ex-schoonmama haar zoon overhaalde om mee te doen aan een overheidsexamen. Alles veranderde. De ‘rekker’ ontstond, ik werd bewust.

Veerkracht heeft ook zijn positieve kanten. Het heeft mij gebracht op de plaats waar ik nu ben. Ik heb geleerd de situaties te analyseren, de personen ook, waardoor ik mijn ‘rekker’ kan beschermen. Ik moest er 65 jaar voor worden. Zonder schaamte of schuld durf ik dat nu neer te schrijven. Alhoewel… je hebt niet alles zelf in de hand.

Pin It on Pinterest

Share This